ఏదో పేజిల కొద్ది రాయాలని ఉంది
గుండెలోని బాధనంతా అక్షరాలలో పేర్చాలని ఉంది
ఆత్మ ఘోష  హస్యాస్పదంగా మారిన వేళ
నన్ను నేను సముదాయించుకోలేని వేళ
కసిగా నాలుగు ముక్కల్లో నా విధిని కడిగేయాలని ఉంది
ప్చ్........  ఎంత వగచినా ఏమి లాభం  
గతం తిరిగి రాదు,
నాది కానిది ఎన్నటికీ  నాది కాదు
నేను అనుకున్నది  లేదని వగచే కన్నా
ఉన్నదే నాదని ఆనందిస్తే హాయి ఏమో?
రేపు కనీసం  ఇంతకన్నా మెరుగ్గా ఉంటుందేమో  ?

ఈ ఏమో ఏమో ల ఆశ లో మూడు పదులు గడిచాయి
ఇంకొన్ని వసంతాలు గడిస్తే 
నేను ఇలా ఆలోచించనేమో?
ఏమో ఏమైనా ఇది నా జీవితం కాదేమో అనే భ్రమ  
ఇది నేను పడాల్సిన కష్టం కాదేమో ? 
నాకోసం ఆ విదాత  ఇలా రాయలేదేమో
ఇలా ఏవేవో ఆలోచనలు,
అసంతృప్తి కి సాక్ష్యాల్లా  ఎన్నో ఆనవాళ్ళు
నిశ్చలమైన నీటి లో ఏవేవో గులకరాళ్ళు.........................



--


दिल की चोकट पे
उसकी तस्वीर पाके
हैरान होगये है हम |

इस गुमराह ज़िन्दगी में
उनके जादूगरी अंको से
प्यार का प्याला पीनेके लिए
आज भी बेकरार है हम |

देखते देखते  साल गुजर गए
दुनियादारी की चक्कर में हम उलजते गये |

दिल को एक लम्हा पुरसत मिली तो
यादो की किताब पड पड के
कुश होजाते है हम |
फिर से उनकी प्यार में
डूब जाते है हम |

यारा | तेरे प्यार को सलाम |
जवा जवा उन यादों को सलाम |


నను మరచి, మన్నించమని నను వీడిన తనకి
ప్రతి క్షణం నా జ్ఞాపకం పదే పదే వెంటాడునేమో !
మౌనం గా తనని మన్నించానని తనకి తెలిసి
క్షణ క్షణ మదన పడుతుందేమో తాను !
తనని నేను నిజం గా మరిచానని
మరుక్షణం స్థిమిత పడుతుందేమో!

ఏది ఏమైనా  కాని  ,
నీ సహవాసం బౌతికంగా శాశ్వతం కాకపోని ,
కంటికి నీవు దూరమైనా.....
హృదయ స్పందనంత చేరువ నీవు

కాని సఖి...నీ సమక్షాన చెప్పకున్నా
నామది  నీతో నివేదించుకున్న మాటలివి
క్షమాపణ చెప్పేంత తప్పు నీవు చేయలేదు
నీ అమాయకత్వం ,ఆ బుగ్గల తొలి సిగ్గుల పువ్వులని
వసివాడేలా చేసిన నీ దోషిని నేను!

కడ వరకు నేను నీతో కలసి నడుస్తాననే
నా మాట ని నిజం చేస్తాననే నమ్మకం
నీకు నేను కలిగించలేక...,నీ నా తొలి ప్రేమని 
అడవి  గాచిన వెన్నెల  చేసినందుకు మన్నించు  స్నేహం!
మరు జన్మలోనైనా నీవాడిగా మాట నిలబెట్టుకోవాలని ఆశిస్తూ
నా నీ ఆశయాలకై శ్వాసిస్తూ....
నీ నేను


నిను చూసిన తరవాత
నా మది లో ఉప్పొంగిన భావ కెరటమే ప్రేమ!
నిను చూడగానే  నవ్వే
నా కళ్ళలోని కాంతియే ప్రేమ!
నిశ్శబ్దం  గా నీతో మాట్లాడే
నా మూగ మనసు కోరేది ప్రేమ!
పువ్వుల పై తిరిగేడు
తుమ్మెదల ఝుంకారమే  ప్రేమ!
ప్రేమంటే ఏమి చెప్పను?
నా ప్రేమ ను ఎలా నిరూపించను ?
నీవు నిందించినా నవ్వుకునే
నా పిచ్చితనమే ప్రేమ!
నాకు తెలిసింది ఒక్కటే
అది నువ్వంటే నాకు ఎనలేని ప్రేమ !


చకోరపక్షిలా   వేచి   చూస్తాను  
ఏనాటికైనా   నేనే   నీ చెలినైతే!
సమాజానైనా ఎదురిస్తా
నీ ప్రేమ లో స్వచ్ఛత  ఉంటె!
నీ కలగానైనా మిగిలిపోతాను
నీకు నేనుఒక మదుర స్మతినైతే !
నా మృగ తృష్ణ జీవితం లో
ఎండమావులే ఉన్నాయనుకున్నా ఇన్నాళ్ళు!
నీ ఆగమనంతో తెలిసింది..........
నే ఎడారిని కాను పూతోటకి ఆరంభానని!
నీ మది మేఘుడు  ప్రేమాంబుధి తో నను తడపగా
నీ రాక తో నే పున్నమినాటి బృందావనినయ్యాను!
కాని..
ఎడారిలానే బాగున్నాను...
ఎవరు రారు శబ్దంలేని ప్రశాంతత
నీవు ప్రాణంపోసిన బృంధావనిలోకినిలోకి
ఎవరైనా వస్తే  సహించగలనా 
కల్పించుకొని మరీ వస్తాయి తుమ్మెదలు
ఆ పూ తేనెల విందులకి

మరి
ఆ మరో రూప సృష్టి కర్తవి
నీవా పూల  సుగందానికి దూరంగా ఎందుకు
కాని మర్చిపోకు ఈ మదిబృందావని నీది ఎప్పటికి....


కలకాలం నీతో ఉండాలని
కోటి ఆశలతో  నీ దరికి చేరాను
కోరింది ఇస్తావని కాదు,
అడగకముందే ఆచరిస్తావని కాదు
కలికముకైనా నాలో ఒంటరి తనపు
ఊసు కలలో కూడా రానీయవని

ఆత్మసఖా!
నీ తలపులతో గడిపే రోజు
నీ మాటలతో కరిగే క్షణం
నీ ప్రేమ తో చిన్నదైన రేయి
ఇలా ఎన్నెన్నో ఊహలు 
చెప్పనలవి కాని చిలిపి ఊసులు

ఎదుట నీవున్నా,
ఎవ్వరు లేని ఏకాంతమైనా
నాకు కావాల్సిన నీవు, నీవు కాదు   
ఏదో దూరం ,కంటికి నీరు రాని ఏదో శోకం

నీకు నా మనసు ఎందుకు అర్థం కాదు
నా హృది నీకు తెలిసే  వరకు
నా జీవితం లో వసంతం రాదు

చంద్రుడి వంకే చూసే చక్రవాకమై
ఎదురుచూస్తున్నాను నా నీ కై,


నా కనుల కొలనులో బాష్ప కమలం వికసించినపుడు
నీ మదుర స్మృతి  నిన్ను  బాదిస్తుందా అని అంటోంది చిరుగాలి ! 
ఏకాంతంగా మౌనంగా గుబులు గుబులు గా ఉన్నప్పుడు
నీ తో మాట్లాడాలని ఉందా అని ప్రశ్నిస్తాయి ముంగురులు!
సభలో స్తబ్దత గా ఉంటె ఏ సందడి చేయకుంటే
నీవు లేని లోటు కనపడుతుందా అంటుంది మనోగతం !
ముస్తాబై నీరాకకై   ఎదురుచూస్తున్న వేళ 
నీకు నేను ఒక యుగంలా ఉన్నానా అని కవ్విస్తుంది  నిమిషం !

అన్నింటికీ తెలుసు నాకు నీ మీదున్న ఆప్యాయత
కాని నీకు తెలియదో  ,తెలిసినా మరచావో
ఏది  తేలక ,తెలుసుకోలేక నే సతమవుతున్నా !

నిజం చెప్పవా నేస్తం!
నాకు ఈ తీయటి మాటలకన్నా
చేదుగా ఉన్నా నీవు చెప్పే నిజాన్నే ప్రేమిస్తా!


About Us